Serwis używa cookies. Wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z polityką cookies.
Jeśli nie wyrażasz zgody na udostępnienia cookies - zmień ustawienia w swojej przeglądarce.

Biologia

Zaleca się, aby hybrydy Phalaenopsis dostępne w handlu były chronione przed około 70% promieni słonecznych. Gdyby jednak gatunki botaniczne Phalaenopsis umieścić w takich warunkach, poza P. tetraspis i P. fuscata, nie urosłyby one duże i zdrowe. Dla gatunków botanicznych potrzebne jest bowiem oświetlenie o sile takiego, jakie zaleca się dla roślin z rodzaju Cattleya. Wiele gatunków, np. P. cornu-cervi, P. violacea, P. gigantea podwaja swoje rozmiary rosnąc w silnie oświetlonych miejscach (w miejscach o silnym świetle ogromną rolę odgrywa także wentylacja). Dobre oświetlenie oznacza także wiele kwiatów na roślinie. Prawidłowe zbilansowanie ilości światła i CO2 może doprowadzić do kwitnienia u roślin, które nie kwitły nigdy w przeszłości.

Tabele 3 i 4 prezentują grubość i fakturę liści. Grubość liści rzadko związana jest występowaniem w różnych siedliskach tego samego gatunku, wyjątków jest tu tylko kilka. I tak na przykład, P. equestris var. rosea ma stosunkowo niewielką liczbę, cienkich liści, podczas gdy P. equestris var. leucaspis ma liście, które są duże i grube. Niemal ta sama sytuacja ma miejsce u P. cornu-cervi i P. amabilis.

 

Tabela nr 3. Grubość liści

Grubość

Gatunek

Uwagi

grube

amabilis (Taiwan), bellina, cornu-cervi, fuscata, gigantea, kunstleri,lamelligera, lueddemanniana (Mindanao), pantherina, philippinense, sanderiana, schilleriana, stuartiana, venosa, viridis,

średnie

amabilis (java), amboinensis, aphrodite, borneensis, celebensis, cochlearis, corningiana, doweryensis, equestris, fasciata, lindenii, maculata, mannii, mariae, micholitzii, parishii, pulchra, speciosa, sumatrana, tetraspis, violacea (sumatra, malaya),

cienkie

appendiculata, bastianii, chibae, fimbriata, deliciosa, floresensis, gibbosa, hainanensis, hieroglyphica, honghenensis, inscriptiosinensis, javanica, lobbii, lowii, modesta, pallens, stobartiana, violacea (mentawai), wilsonii,

w stosunku do powierzchni gibbosa ma grube, a podrodzaj aphyllae średnie

 

Liście Phalaenopsis można umieścić w jednej z dwóch grup: w jednolitym kolorze i z marmurkowym wzorem. W grupie roślin o jednolitym kolorze liści można wyróżnić liście zielone i brunatnozielone. Tabela 4 ukazuje gatunki zgodnie z takim właśnie podziałem. Zdjęcie 9 prezentuje marmurkowy wzór na liściach P. celebensis, P. lindenii, P. Philippinense, P. schilleriana i P. stuartiana w kierunku od lewej do prawej. Częstą cechą takich liści jest swobodne zwieszanie się.

Tabela nr 4. Wygląd liści

Wzór

Gatunek

Uwagi

marmurkowe

celebensis, lindenii, philippinense, schilleriana, stuartiana,

stuartiana  miewa jednolity kolor

brunatnozielone

amabilis, chibae, deliciosa, philippinense, sanderiana

amabilis z Borneo. philippinensis  i deliciosa są częściowo w tym kolorze

 

 

Tabela nr 5. Liście wzniesione, zwieszające i pofałdowane

Morfologia

Gatunki

Uwagi

zwieszające

amboinensis, bellina, celebensis, cochlearis, corningiana, deliciosa, doweryensis, fimbriata, floresensis, fuscata, gigantea, inscriptiosinensis, kunstleri, lindenii, philippinense, sanderiana, schilleriana, speciosa, stuartiana, sumatrana, tetraspis, venosa, violacea, viridis, zebrina

pofalowane

deliciosa, fimbriata, inscriptiosinensis, violacea (mentawai),

Różnice środowiskowe

wzniesione

amabilis, aphrodite, bastianii, borneensis, chibae, cornu-cervi, delicata, equestris, fasciata, hieroglyphica, javanica, lamelligera, lueddemanniana, maculata, mannii, mariae, micholitzii, modesta, pallens, pantherina, pulchra,

 

Zdjęcie nr 9. Liście o marmurkowym wzorze

 Grubość liści niesie ze sobą bardzo ważną informację dotyczącą sposobu uprawiania. Gatunki o cienkich liściach zamieszkują ciepłe obszary o umiarkowanym oświetleniu i poziomie wilgotności stałej przez cały rok. W przeciwieństwie do nich, gatunki o grubych, zwieszających się liściach są bardziej tolerancyjne na okresy wysychania i żyją w miejscach jaśniej oświetlonych i suchszych. Tak więc, te pierwsze wymagają stałej wilgotności, podczas gdy te drugie żyją zgodnie z cyklem suchym i mokrym występującymi naprzemiennie. Poziom światła charakterystyczny do gatunków z rodzaju Cattleya, jest ważny dla roślin z oboma rodzajami liści.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7

Dodaj komentarz

TOPDo góry strony